مریم حیدرزاده

چهارشنبه 24 آذر 1395 10:25 ق.ظ

نویسنده : shima
ارسال شده در: شعر ، مریم حیدرزاده ، اشعار صوتی بزرگان و متن ادبی ،



كاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه ها یادی كنیم
كاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت كردن شادی كنیم
كاش وقتی آسمان بارانیست

از زلال چشم هایش تر شویم
وقت پاییز از هجوم دست باد
كاش مثل پونه ها پر پر شویم
كاش وقتی چشم هایی ابریند
به خود آییم و سپس كاری كنیم
از نگاه زرد گلدانهایمان
كاش با رغبت پرستاری كنیم
كاش دلتنگ شقایق ها شویم
به نگاه سرخ شان عادت كنیم

كاش شب
وقتی كه تنها می شویم
با خدای یاس ها خلوت كنیم
كاش گاهی در مسیر زندگی
باری از دوش نگاهی كم كنیم
فاصله های میان خویش را
با خطوط دوستی مبهم كنیم
كاش با چشمانمان عهدی كنیم
وقتی از اینجا به دریا می رویم
جای بازی با صدای موج ها
درد های آبیش را

بشنویم
كاش مثل آب مثل چشمه سار
گونه نیلوفری را تر كنیم
ما همه روزی از اینجا می رویم
كاش این پرواز را باور كنیم




http://s8.picofile.com/file/8278433600/photo_2016_12_14_10_24_20.jpg


-

یک تمنای بلند

بیا برای پرستو ز مهر دانه بپاشیم
بیا پناه کبوتر طیبی چلچله باشیم
بیا که درد عطش را ز چشم غنچه بشوییم
برای موج پریشان ز عشق قصه
بگوییم

بیا که دعوت گل را به باغ دل بپذیریم
بیا ز هجرت مرغان خسته در س بگیریم
بیا ز دفتر پروانه شعر شمع بخوانیم
بیا به خاطر گل ها همیشه تاتزه بمانیم
بیا که کشتی دل را به موج مهر سپاریم
بروی دفتر دل ها رز امید بکاریم
بیا زلال بمانیم مثل برکه و باران
و حرمتی

بگذاریم به صداقت یاران
بیا حوالی یک گل ز عشق خانه بسازیم
برای غربت گنجشک آشیانه بسازیم
بیا سپیده که آمد صدا کنیم خدا را
و تا افق برسانیم دست سبز دعا را


http://s9.picofile.com/file/8278433634/photo_2016_12_14_10_22_48.jpg









دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: چهارشنبه 24 آذر 1395 10:44 ق.ظ